دلنوشته شماره ۵۸

هیچ وقت آدمی نبودم که از مامان و بابام پول بگیرم یا دنبال کادوهای پارتنرم باشم یا توی کافیشاپ مهمون اینو اون بشم ،کسی نبودم که روز تولدش سوپرایزش کنن و توی هدیه غرق بشه یا هر چی که می خواد توی دقیقه براش فراهم بشه ،تا جایی که یادمه در حال درس خوندن و کار کردن برای رسیدن به چیزایی که می خواستم بودم و مثل خر هدف و آرزو داشتم ،راستشو بخواین تا حدودیم موفق شدم و از پس خودم برومدم، نه اینکه بگم اونایی که وابسته به بقین بدن، نه اتفاقا خیلیم حال میده ،منتها